Merkenmania


Zodra ik in een leuke woonwinkel laat vallen wat ik doe, ontstaat een gesprek. Vaak hele inspirerende gesprekken door het enthousiasme of doordat we iets leren van elkaar. Een enkele keer komt het gesprek op merken en hoewel ik de grote namen uiteraard ken, vind ik dat minder leuke gesprekken. Ik ben niet merkgericht. Daarentegen loop ik ergens naar binnen, kijk om me heen en wat me aanstaat moet ik even aanraken. Of ik zie iets in een tijdschrift of brochure, zoek op waar het verkocht wordt en ga voelen. Er is een klik of er is geen klik, ongeacht het merk of de ontwerper.

Is dat open staan? Verwonderen? Eerlijke kansen geven? Breed kijken? Misschien. Het is in ieder geval sfeer proeven, het toeval opzoeken en op mijn gevoel afgaan. De sfeer staat op papier en/of het gevoel zit in mijn hoofd. Wat ik zie past in het plaatje of valt er buiten. Alle twijfelgevallen vallen er zeker buiten, want twijfel meeslepen in mijn ontwerp of in mijn eigen huis geeft niet alleen mij een onrustig gevoel maar vind ik ook niet eerlijk tegenover de ontwerper of producent.

Op gevoel bepalen of een voorwerp past binnen een interieur heeft als nadeel dat argumenteren lastig wordt. “Het voelt gewoon goed” vind ik voor mezelf een overtuigend argument om iets te kopen, maar is onvoldoende in een advies naar iemand anders. Analyserend kwam ik tot de conclusie dat het goede gevoel een combinatie is van de juiste kleur, de juiste vorm en het juiste materiaal. En dat dan afhankelijk van de functie. Want donkerrood, rond en wollig werkt voor een poef, maar beslist niet voor een tafel.

Textielmuseum - the Joy of Coming Home

 

 

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *